به بهانه‌ی درگذشت ادگار میشل

دکتر ادگار میشل، فضانورد باسابقه و کهنه‌کار آمریکایی، و ششمین انسانی که پا بر کره‌ی ماه گذاشت، روز جمعه پنجم فوریه ۲۰۱۶ (۶ بهمن ۱۳۹۴) در یک مرکز بهداشتی اقامتی در فلوریدا درگذشت (+).

ادگار میشل، در ۱۷ سپتامبر ۱۹۳۰ (۲۶ شهریور ۱۳۰۹) در تگزاس آمریکا به دنیا آمد. او افسر نیروی دریایی آمریکا، خلبان نظامی و پروازهای آزمایشی، مهندس هوافضا و فضانورد ناسا بود. در پروژه‌های کاوش ماه ناسا، او خلبانی آپولو ۱۴ را بر عهده داشت و به همراه دو همسفرش، نه ساعت بر روی کره‌ی ماه راهپیمایی کرد و نام خود را به عنوان ششمین انسانی که پا بر ماه گذاشت، جاودانه ساخت.

دکتر ادگار میشل، فضانورد کهنه‌کار ناسا
دکتر ادگار میشل، فضانورد کهنه‌کار ناسا

زندگی و تحصیلات ادگار میشل

ادگار میشل، لیسانس خود را در هجده سالگی، در رشته‌ی مدیریت صنایع از مؤسسه‌ی تکنولوژی کارنگی دریافت کرد و یک سال بعد به نیروی دریایی ارتش آمریکا پیوست و در همان حین و ضمن خدمت، لیسانس دیگری در رشته‌ی مهندسی هوافضا از مدرسه‌ی تحصیلات تکمیلی نیرویی دریایی اخذ کرد و با تدوام این راه، موفق به کسب مدرک دکترا در رشته‌ی هوانوردی و فضانوردی شد.

ادگار میشل در سال ۱۹۵۴ (۱۳۳۳ خورشیدی) پس از کسب آموزش‌های لازم در خلبانی، به اسکادران گشت ۲۹ اوکیناوا پیوست. در سال‌های ۱۹۵۷ و ۱۹۵۸ در هواپیماهای تیزپرواز شکاری خدمت کرد و سپس به عنوان خلبان پروازهای آزمایشی مشغول به کار شد. سابقه‌ی پروازی او به بیش از پنج هزار ساعت می‌رسد که دو هزار ساعت آن به هواپیماهای جت اختصاص دارد.

اشتغال در ناسا

میشل در سال ۱۹۶۶ (۱۳۴۵ جلالی) برای فضانوردی انتخاب شد. به این ترتیب، او دومین شخصی بود که از نیروی دریایی به ناسا می‌رفت. میشل پس از آموزش‌های اولیه، به عنوان خلبان پشتیبان ماه‌نشین آپولو ۱۰ انتخاب شد و در آپولو ۱۴ به عنوان خلبان اصلی خدمت کرد و ماه‌نشین آنتارس را بر روی ارتفاعات منطقه‌ی فرا ماروی ماه نشاند. ادگار میشل و همکارش آلن شپارد، به مدت دو روز، یعنی پنجم و ششم فوریه‌ی ۱۹۷۱ (۱۶ و ۱۷ بهمن ۱۳۴۹) ابزارهای علمی و آزمایشی را روی ماه فعال کرده و به کار گرفتند. آن‌ها حدود ۴۵ کیلوگرم نمونه از ماه جمع‌آوری کردند و با خود به زمین آوردند.

ادگار میشل، خلبان آپولو ۱۴ در هیئت رسمی فضانوردان ناسا
ادگار میشل، خلبان آپولو ۱۴ در هیئت رسمی فضانوردان ناسا

مأموریت آپولو ۱۴، به رکوردها و دست‌آوردهای زیادی دست یافت که پاره‌ای از آن‌ها بدین قرارند: نخستین استفاده از ابزار انتقال‌دهنده‌ی متحرک، جایگزینی بزرگ‌ترین محموله در مدار ماه، بیش‌ترین مسافت طی شده به صورت پیاده بر روی سطح ماه، طولانی‌ترین زمان سپری‌شده بر روی سطح ماه (۳۳ ساعت)، انتقال بزرگ‌ترین محموله از ماه به زمین، طولانی‌ترین راهپیمایی بر سطح ماه (۹ ساعت و ۲۳ دقیقه)، اولین استفاده از تکنیک ملاقات مداری ماه، اولین استفاده از تلویزیون رنگی، و اولین دوره‌ی علمی مداری وسیع که در طی عملیات‌های سی‌اس‌ام به کار گرفته شد.

میشل ششمین انسانی بود که قدم بر سطح ماه گذاشت و عملیات آپولو ۱۴، که او خلبانی آن را بر عهده داشت، طولانی‌ترین پیاده‌روی بر سطح ماه توسط فضانوردان بود.

حقایقی درباره‌ی ماه | چین در سال ۲۰۱۸ به کاوش در نیمه‌ی پنهان ماه خواهد شتافت

میشل در اتمام نخستین سفر فضایی‌اش، ۲۱۶ ساعت ۴۲ دقیقه را در فضا سپری کرده بود. بعد از آن، به عنوان خلبان پشتیبان برای عملیات آپولو ۱۶ انتخاب شد و سپس در سال ۱۹۷۲ (۱۳۵۰ جلالی) از ناسا و نیروی دریایی بازنشسته شد.

او عکس‌های زیاد و متنوعی را از عملیات خود گرفت و عکس وی، به همراه شپارد، در حال برافراشتن پرچم آمریکا یکی از آن‌هاست. در این عکس، سایه‌ی میشل نزدیک پرچم، بر روی سطح ماه کشیده شده است. این عکس به عنوان بهترین سلفی فضانوردان، در آلبوم عکس Popular Science ثبت شده است.

آلن شپارد و سایه‌ی ادگار میشل بر کره‌ی ماه
آلن شپارد و سایه‌ی ادگار میشل بر کره‌ی ماه

ادرگار میشل در سال ۱۹۷۰ توسط رئیس جمهور وقت آمریکا، ریچارد نیکسون، انتخاب شد تا نشان افتخار آزادی رئیس جمهوری را دریافت کند.

دوران بازنشستگی پرحاشیه‌ی ادگار میشل

پس از بازنشستگی از ناسا، ادگار میشل در سال ۱۹۷۵ (۱۳۵۳ جلالی) به منطقه‌ی پالم بیچ فلوریدا نقل مکان کرد و تا پایان عمر همان‌جا سکونت گزید و دوران بازنشستگی پرحاشیه‌ی خود را سپری کرد.

در ۲۹ ژوئن ۲۰۱۱ (هشتم تیر ۱۳۹۰) ادگار میشل یکی از دوربین‌های استفاده‌شده در عملیات آپولو ۱۴ را در بونهامز به حراج گذاشت و باعث شد دولت ایالات متحده‌ی آمریکا، شکایتی را علیه وی تنظیم کند. دادستان‌ها خواستار بازگردانده شدن دوربین به ناسا شدند، اما میشل ادعا کرد که ناسا دوربین را به عنوان پاداش افتخارات عملیات آپولو ۱۴ به او اهدا کرده است. سرانجام بونهامز دوربین را از حراج خارج کرد و در اکتبر ۲۰۱۱ (مهر ماه ۱۳۹۰)، وکلای میشل و دادستان‌های دولتی به توافق رسیدند و میشل موافقت کرد که دوربین را به ناسا بازگرداند تا برای نمایش در موزه‌ی ملی هوافضای آمریکا هدیه شود. در ۲۰ فوریه ۲۰۱۲ (اول اسفندماه ۱۳۹۰) کنگره‌ی آمریکا قانونی را تصویب کرد که به موجب آن حق مالکیت کامل مصنوعات استفاده‌شده در عملیات‌های آپولو، مرکوری، و جمینی، به فضانوردان آن‌ها داده شد.

ادگار میشل در ۷۹ سالگی
ادگار میشل در ۷۹ سالگی

ادگار میشل علاقه‌ی زیادی به شهود و پدیده‌های ماوراءالطبیعه داشت. او ادعا می‌کند که پس از عملیات آپولو ۱۴ و هنگام بازگشت به زمین، تجربه‌ی یوگایی کنترل ذهن (ساویکالپا سامادهی) داشته و با دوستانش در زمین، از طریق حس ششم ارتباط برقرار کرده است. نتایج تجربیات او در مجله‌ی فراروانشناسی در سال ۱۹۷۱ به چاپ رسید. میشل، بنیان‌گزار مؤسسه‌ی علوم معرفتی (IONS) به منظور تحقیقات بر روی شهود و پدیده‌های مرتبط دیگر است. باز آلدرین (فضانورد دیگر ناسا)، در برنامه‌ی رادیویی «اوپی و آنتونی»، تجربه‌ی رابطه‌ی ذهنی‌ای را توصیف کرد که ادگار میشل در طی پرواز آپولو ۱۴ انجام داده و تلاش کرده بود که با همراهانش در زمین انتقال اطلاعات انجام دهد.

درمان از راه دور

میشل ادعا دارد که نوجوانی با نام مستعار آدام دریمهیلر، که در ونکوور کانادا زندگی می‌کند، موفق به درمان سرطان کلیه‌ی او از راه دور شده است.او بدون این که هرگز نمونه‌برداری‌ای انجام داده باشد، ادعا داشت که سونوگرافی و MRI سرطان کلیه‌ی او را تأیید کرده‌اند و آدام با درمان از راه دور طی هفت ماه از دسامبر ۲۰۰۳ تا ژوئن ۲۰۰۴ موفق شده مشکلات را به‌کلی برطرف کرده و عوارض سرطان را برای همیشه محو نماید.

بشقاب‌پرنده‌ها و موجودات فضایی

ادگار میشل به صورت همگانی ابراز کرده که به میزان نود درصد اطمینان دارد بسیاری از هزاران مورد اشیای پرنده‌ی ناشناسی که از سال ۱۹۴۰ ثبت شده‌اند، متعلق به ساکنین دیگر سیارات هستند که برای بازدید به زمین آمده بودند. برنامه‌ی Dateline NBC در ۱۹ آوریل ۱۹۹۶ (۳۱ فروردین ۱۳۷۵) مصاحبه‌ای با ادگار میشل انجام داد و او در این مصاحبه، در مورد ملاقاتش با مقامات عالی‌رتبه‌ی سه کشور که ادعا می‌کردند شخصاً با موجودات ماورایی برخورد داشته‌اند صحبت کرد. میشل گفت که به عقیده‌ی او، شواهدی بسیار محکم مبنی بر ارتباط با بیگانگان وجود دارد، ولی این موضوع به دستور دولت محرمانه مانده است. او همچنین گفت که دولت ملاقات و وجود اجساد موجودات فضایی در مکان‌هایی همچون رازول و نیومکزیکو را مخفی می‌کند. میشل در ادامه‌ی این برنامه، ادعا کرد موجودات ناشناخته، اسرار مهندسی صوتی را در اختیار دولت آمریکا قرار داده‌اند که بسیار هم کارآمد بوده است.

کتاب میشل با عنوان «راه مکتشف»، در مورد سفر او به عرفان و فضا بحث می‌کند.

ادگار میشل در سال ۲۰۰۴ به روزنامه‌ی سنت پترزبورگ تایمز گفت که یک گروه خودی در دولت آمریکا مشغول بررسی اجساد یافت‌شده از موجودات فضایی هستند و این گروه پس از مرگ جان اف کندی، دیگر گزارشی به دولت نداده‌اند. او در این مورد گفت:

همه می‌دانیم که موجودات بیگانه‌ی فضایی وجود دارند و تنها سؤال این است که آن‌ها از کجا می‌آیند.

در ۲۳ جولای ۲۰۰۸ (دوم مرداد ۱۳۸۷)، ادگار میشل مصاحبه‌ای با نیک مارگریسن در رادیو کرانگ داشت و ادعا کرد که حادثه‌ی رازول حقیقت داشته و بیگانگان بارها با انسان‌ها تماس برقرار کرده‌اند، ولی دولت این حقیقت را برای شصت سال مخفی نگاه داشته است. در این حادثه یک بالن نظارتی نیروی هوایی آمریکا در سال ۱۹۴۷ (۱۳۲۶ جلالی) سقوط کرد و برخی گفتند که عامل سقوط برخورد با یک فضاپیمای متعلق به موجودات فرازمینی بوده است (+). ادگار میشل در این باره گفت:

من این امتیاز را داشته‌ام که بدانم ما در این سیاره توسط فضایی‌ها ملاقات شده‌ایم و این که داستان اشیای ناشناخته‌ی پرونده واقعی هستند.

در پاسخ به این ادعا، یکی از سخن‌گویان ناسا رسماً اظهار داشت:

ناسا هیچ شیء ناشناخته‌ی پرنده‌ای را ردیابی نمی‌کند. ناسا در هیچ فعالیتی برای مخفی کردن حضور زندگی بیگانگان در این سیاره یا هیچ جای دیگری از دنیا دخالتی ندارد. دکتر میشل یک آمریکایی فوق‌العاده است، ولی ما با نظر او در این مورد موافق نیستیم.

مصاحبه‌های جنجالی ادگار میشل
ادگار میشل مصاحبه‌های جنجالی بسیاری در مورد موجودات فضایی داشت

ادگار میشل در مصاحبه‌ی دیگری که با فاکس نیوز در ۲۵ جولای ۲۰۰۸ (۴ مرداد ۱۳۸۷) داشت، گفت که خودش هرگز یک شیء ناشناخته‌ی فضایی ندیده و هیچ‌کس هرگز او را به خاطر ادعایش در مورد این چیزها تهدید نکرده است و هر گونه ادعایی در مورد مخفی نگاه داشتن این موضوع توسط او یک توطئه‌ی جهانی است و آنچه می‌گوید، تنها گمانه‌زنی‌های شخصی خودش است و بس.

در سال ۲۰۱۵، روزنامه‌ی هافینگتون پست انگلستان، ادعایی حیرت‌آور را از او نقل کرد:

این فضایی‌ها بوده‌اند که جلوی تبدیل جنگ سرد به جنگ جهانی سوم را گرفته‌اند، نه دیپلماسی!

خود او در مصاحبه‌ای که با Mirror Online داشت، گفت:

وایت سندز (شهری در نیومکزیکو) مکانی برای آزمایش سلاح‌های هسته‌ای بود و فرازمینی‌ها به این موضوع علاقه‌ی زیادی داشتند. آن‌ها می‌خواستند در مورد قدرت نظامی ما بدانند. تجربه‌ی شخصی من از صحبت با مردم این را روشن کرده است که آدم فضایی‌ها در تلاش بوده‌اند تا از ورود ما به جنگ جلوگیری کنند و صلح را در زمین برقرار نمایند.

دیگر پروژه‌ها

ادگار میشل، در مستندهای «در سایه‌ی ماه»، «نورهای ققنوس… ما تنها نیستیم»، و «موطن زنده» حضور داشته است. او مقاله‌ها، مطالب، و کتاب‌های متعددی نوشته و در کتابش با نام «راه مکتشف»، مدل دوگانه (dyadic) حیات را پیشنهاد کرده است.

میشل ریاست هیئت مشاوره‌ی مؤسسه‌ی همکاری در فضا را بر عهده داشت که به همکاری دکتر کارول رازین پایه‌گذاری شده بود و همچنین، از اعضای مؤسسه‌ی فرانسوی تحقیق بر روی تجربه‌های غیرعادی (INREES) بود.

میشل، یکی از نخستین حامیان کمپین تأسیس مجمع پارلمانی سازمان ملل متحد بود که می‌توانست گامی به سوی نخستین مجلس قانون‌گذاری جهان باشد.

افتخارات شغلی ادگار میشل

ادگار میشل نشان‌ها و جوایز بسیاری را کسب کرد که بیشتر آن‌ها در سنین چهل تا پنجاه سالگی وی بوده‌اند. برخی از آن‌ها از این قرارند:

  • دریافت نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری ـ ۱۹۷۰
  • دریافت جایزه‌ی دست‌آورد برتر مرکز فضایی جانسون ـ ۱۹۷۰
  • دریافت نشان طلای شهر نیویورک ـ ۱۹۷۱
  • دریافت جایزه‌ی جان اف کندی جامعه‌ی هوایی آرنولد ـ ۱۹۷۱
  • دریافت نشان خلبان فضانورد
  • دریافت دو نشان افتخار خدمت متمایز
  • دریافت سه جایزه‌ی دستاورد گروهی ناسا
  • ثبت در تالار فضایی بین‌المللی مشاهیر ـ ۱۹۷۹
  • ثبت در تالار مشاهیر فضانوردان  آمریکا ـ ۱۹۹۷
  • دریافت دکترای افتخاری از دانشگاه ملی نیومکزیکو (۱۹۷۱)، دانشگاه کارنگی ـ ملون (۱۹۷۱)، دانشگاه آکرون (۱۹۷۹) و دانشگاه امبری ـ ریدل (۱۹۹۶)
  • دریافت جایزه‌ی دستاورد پروازی جامعه‌ی فضانوردی آمریکا، فارغ‌التحصیلی دانشگاه کارنگی ملون (۱۹۷۲)
  • کسب عنوان مرد برگزیده‌ی سال (۱۹۷۲)
  • دریافت جایزه‌ی مرد سال کاپا زیگما (۱۹۷۲)
  • دریافت جایزه‌ی مدال طلای اکتشاف از باشگاه ماجراجویی دانشگاه درکسل
  • دریافت جایزه‌ی علمی مهندسی اکتشاف در شهود (۱۹۷۴)
  • دریافت جایزه‌ی لوول توماس از باشگاه مکتشفین برای جست‌وجو در آگاهی انسان (۱۹۸۰)

زندگی شخصی

ادگار میشل دو ازدواج ناموفق داشت که هر دو به طلاق منجر شدند. او در هنگام وفات سه فرزند و سه فرزندخوانده، و نه نوه داشت.

کهکشان آنلاین برای نگارش این مطلب، از صفحه‌ی ویکی‌پدیای انگلیسی ادگار میشل استفاده‌ی فراوانی کرده است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *