هواپیماهای مریخی این‌گونه خواهند بود؟

تلاش برای یافتن وسیله‌ای اکتشافی که بتواند در مریخ تردد کند و به حرکت بر روی سطح محدود نباشد، از مدت‌ها پیش در جریان بوده است. اما نتیجه‌ی این‌گونه تحقیقات ماورایی، همیشه شبیه چیزی نیست که در خیالمان تصور می‌کنیم.

مرکز تحقیقات پروازی آرمسترانگ  و مرکز پژوهشی لانگلی، هر دو متعلق به ناسا، اوایل سال ۲۰۱۵ میلادی، درخواستی را برای دریافت بودجه تسلیم سازمانشان کردند تا برای آزمایش بال‌های تازه طراحی‌شدی خود، تعدادی تونل بادی بسازند.

این گروه از پژوهشگران معتقدند تولید چنین سازه‌هایی می‌تواند آن‌ها را در ساخت هواپیماهای مقرون‌به‌صرفه، و حتی فضاپیماهای عازم مریخ یاری دهد.

حالا این دو مرکز تحقیقاتی، یک مدل ۱/۸ متری از بال بومرنگی‌شکل مورد نظر خود ساخته‌اند که در طراحی آن از دستاوردهای دهه‌ی ۱۹۳۰ میلادی بهره گرفته شده است.

هواپیمای Prandtl-m در حال پرواز بر مریخ چیزی شبیه این خواهد بود
هواپیمای Prandtl-m در حال پرواز بر مریخ چیزی شبیه این خواهد بود

خوشبختانه نتایج حاصل از این تحقیقات امیدوارکننده هستند. بر اساس اعلام ال بوئرز، دانشمند ارشد مرکز تحقیقاتی آرمسترانگ، به لطف این شبیه‌سازی روشن شد که بال‌های هواپیما، اگر که به این شکل ساخته شوند، پایداری و ثبات بیشتری دارند و پس از فرود نیز کنترل کاملی خواهند داشت.

این ساختار بال، در اصل ترکیبی از پرنده‌های Vشکلی است که در مرکز آرمسترانگ به پرواز درمی‌آیند و به آن‌ها Prantdtl-d گفته می‌شود و دانشمندان دست‌اندرکار پروژه‌ی ساخت آن‌ها نیز احتمالاً بهترین ویژگی و مشخصه‌ی هر یک از مدل‌هایش را گلچین کرده‌اند تا به ایده‌آل‌ترین شکل ممکن برسند.

با این همه، اعضای این تیم در نظر دارند پروازهای آزمایشی بیشتری را با استفاده از این بال انجام دهند تا مطمئن شوند چنین سازه‌هایی به بهبود هرچه بیشتر عملکرد هواپیما می‌انجامد.

منتظرند تا اطلاعات پروازش دانلود شود
منتظرند تا اطلاعات پروازش دانلود شود

لازم به یادآوری است که این آژانس فضایی، چندی پیش هم طرح یک فضاپیمای بومرنگی‌شکل را مورد بررسی قرار داد که گفته می‌شود قرار است در مأموریت‌های اکتشافی آینده به مریخ، از آن استفاده شود.

این پروژه که تحت عنوان طرح تحقیقاتی اولیه‌ی ایرودینامیکی برای فرود روی مریخ (Prandtl-m) از آن یاد شده، بر پایه‌ی Prantdtl-d تدوین گردیده است.

آزمایش‌های انجام‌گرفته روی این بال‌ها، می‌توانند به ما نشان دهند که این هواپیما، در شرایط جوی و جاذبه‌ای خاص مریخ، می‌تواند پروازی موفقیت‌آمیز داشته باشد و در واقع، با بهینه‌سازی‌هایی که توسط این آزمایش‌ها ممکن شده، می‌توانیم به ظهور نسلی تازه از مریخ‌نوردان امیدوار باشیم.

به گفته‌ی آقای بوئرز، این هواپیما می‌تواند بخشی از فرآیند فرود مریخ‌نورد بر روی این سیاره باشد. در واقع این پرنده‌ی جذاب قابلیت آن را دارد که به‌آسانی در اتمسفر مریخ عملیات جابجایی مریخ‌نورد و نشست و برخاست‌های لازم را به اجرا دربیاورد، بر روی مقاصد از پیش تعیین شده پرواز کند، و تصاویر و نقشه‌های بسیار باکیفیتی را به زمین مخابره نماید. این موضوع، مخصوصاً در تعیین ایجاد محل‌هایی تازه برای ساخت سایت‌های فرود بر روی مریخ کاربرد دارد و ستاره‌شناسان می‌توانند با صرف کم‌ترین هزینه، در مورد مناسب بودن این محل‌ها، از هزاران کیلومتر دورتر تصمیم‌گیری کنند.

ال بوئرز نمونه‌ی دست‌سازش را آزمایش می‌کند
ال بوئرز نمونه‌ی دست‌سازش را آزمایش می‌کند

پیش‌بینی می‌شود این هواپیماها را بتوان با نصب بر روی مریخ‌نوردها، بین سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴ (۱۳۹۹ تا ۱۴۰۳ جلالی) به سوی مریخ پرتاب نمود.

جالب است بدانیم توان پرواز مداوم این هواپیماها در اتمسفر مریخ، فقط به ده دقیقه محدود می‌شود، با این حال این‌ها اولین سازه‌های ساخته‌ی دست بشر هستند که قرار است در مریخ به پرواز درآیند.

منبع: سایت ناسا

1 دیدگاه

  1. جااهایی مثل ماه و مریخ بهشت آیرودینامیکی دانشمندان پرواز هستند بسیاری از محدودیت های جاذبه و فشار هوا که در واقع شکل دهنده ی های اصلی ماشین های پرنده ی زمینی هستند روی ماه و مریخ وجود ندارند و طراحی پرنده ها خیلی متفاوت خواهد بود تصور کنید هواپیما مجبور نیست با جاذبه مبارزه کنه… خیلی باحال میشه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *