حقایقی درباره ماه

ماه، تنها قمر طبیعی زمین است که ۴/۶ میلیارد سال پیش، یعنی حدوداً بین سی تا پنجاه میلیون سال پس از شکل‌گیری منظومه‌ی شمسی، شکل گرفته است. چرخش کره‌ی ماه، هم‌گام با زمین است و همیشه یک سوی آن رو به ماست.

نخستین مأموریت بدون سرنشین به ماه، در سال ۱۹۵۹ (۱۳۳۷ جلالی) توسط اتحاد جماهیر شوروی صورت گرفت و نخستین سفینه‌ی سرنشین‌دار، آپولو ۱۱ بود که در سال ۱۹۶۹ (۱۳۴۷ خورشیدی) در کره‌ی ماه فرود آمد.

ماه آسمان ما، تنها ماه زمین
ماه آسمان ما، تنها ماه زمین (+)

مشخصات ماه

محیط در استوا: ۱۰,۹۱۷ کیلومتر

قطر: ۳,۴۷۵ کیلومتر

جرم: ۷۳,۴۷۶,۷۳۰,۹۲۴,۵۷۳,۵۰۰ میلیون کیلوگرم، یعنی ۸۱ مرتبه سبک‌تر از زمین

میانگین فاصله تا زمین: ۳۸۴,۴۰۰ کیلومتر

مدت چرخش: ۲۷/۳ روز زمینی

دمای سطح: بین ۲۳۳- تا ۱۲۳+ درجه‌ی سانتی‌گراد

مقایسه اندازه زمین و ماه
مقایسه اندازه زمین و ماه

ماه در حال دور شدن از زمین است!

ماه هر ساله ۳/۸ سانتی‌متر از زمین ما دورتر می‌شود و پیش‌بینی می‌شود که این فاصله گرفتن تا پنجاه میلیون سال آینده ادامه پیدا کند. در آن زمان، چرخش ماه به دور زمین، به جای ۲۷/۳ روز فعلی، ۴۷ روز به طول خواهد انجامید.

در ماه سبک‌تر خواهید بود!

به دلیل جرم کم‌تر ماه، شتاب جاذبه‌ی ماه نیز از زمین کمتر است. به این ترتیب وزن شما روی ماه، ۱۶/۵ درصد کمتر از وزنتان روی زمین خواهد بود و به همین دلیل است که فضانوردان روی ماه، می‌توانند تا ارتفاع بالاتری بپرند.

هر دوازده مسافر ماه آمریکایی بوده‌اند!

اولین انسانی که قدم بر روی کره‌ی ماه گذاشت، نیل آرمسترانگ بود که در سال ۱۹۶۹ (۱۳۴۷ جلالی) و در مأموریت آپولو ۱۱، به این افتخار نائل شد. آخرین نفر نیز جن کارنان بود که سه سال بعد، یعنی در سال ۱۹۷۲ و در جریان مأموریت آپولو ۱۷ این کار را کرد و از آن زمان به بعد، کره‌ی ماه تنها توسط وسایل بدون سرنشین مورد بازدید قرار گرفته است.

ماه نیمه‌ی تاریک ندارد!

واقعیت آن است که نور خورشید هر دو سوی ماه را به یک اندازه روشن می‌کند. البته تنها یک سوی ماه از زمین دیده می‌شود و دلیلش آن است که چرخش ماه حول محور خود، دقیقاً همان قدر طول می‌کشد که به دور مدار زمین می‌چرند و همین باعث می‌شود که تنها یک سمت آن به سوی زمین باشد. چشم انسان، تنها از سفینه‌های فضایی توانسته روی دیگر ماه را ببیند.

مدار ماه به دور زمین در مقایسه با خورشید
مدار ماه به دور زمین در مقایسه با خورشید (+)

ماه جو ندارد!

هیچ جوی اطراف کره‌ی ماه را نپوشانده و این بدان معناست که سطح ماه، کاملاً در برابر پرتوهای کیهانی و شهاب‌سنگ‌ها و بادهای خورشیدی بی‌دفاع است و تغییرات دمایی چشم‌گیری را تجربه می‌کند. عدم وجود جو، یعنی شما هیچ صدایی روی ماه نمی‌شنوید و آسمان نیز همواره سیاه دیده می‌شود.

ماه هم می‌لرزد!

زلزله‌های کره‌ی ماه عمدتاً به دلیل کشش گرانشی زمین روی می‌دهند. با این حال، منجمین ماه‌شناس، با استفاده از لرزه‌نگارها دریافته‌اند که زلزله‌های کوچکی نیز در چندین کیلومتری زیر سطح ماه رخ می‌دهند که باعث گسستگی و ترک در لایه‌های آن می‌شوند. دانشمندان تصور می‌کنند که ماه نیز همچون زمین دارای هسته‌ای گداخته باشد.

عامل جزر و مد زمین، ماه است

نیروی کشش ماه، دو برآمدگی در آب‌های زمین به وجود می‌آورد؛ یکی در آن سو که به سمت ماه است، و یکی در آن سو که دور از ماه است. با چرخش زمین این برآمدگی‌ها در اطراف زمین می‌چرخند و جزر و مدهایی را که می‌شناسیم پدید می‌آورند.

تأثیر ماه بر جزر و مد آب‌های زمین
تأثیر ماه بر جزر و مد آب‌های زمین

ماه پنجمین قمر بزرگ طبیعی در منظومه‌ی شمسی است

ماه، با قطر ۲۳۷۵ کیلومتر، از ماه‌های بزرگ مشتری و زحل کوچک‌تر است. حجم کره‌ی زمین هشتاد برابر بزرگ‌تر از ماه است، اما هر دو دارای سن برابری هستند. نظریه‌ی غالب بر این باور است که ماه در گذشته بخشی از زمین بوده و از تکه‌ی بزرگی که از زمین جدا شده شکل گرفته است.

باز هم به ماه می‌رویم!

ناسا در صدد است برپایی یک ایستگاه فضایی ثابت در کره‌ی ماه است تا فضانوردان را در آن مستقر کند. اگر همه‌چیز طبق برنامه پیش برود، احتمالاً در سال ۲۰۱۹ (۱۳۹۷ جلالی) این کار محقق شود.

بمب اتمی روی ماه!؟

در سال ۱۹۵۰ (۱۳۲۸ جلالی) ایالات متحده‌ی آمریکا انفجار یک بمب هسته‌ای روی ماه را مد نظر قرار داد. این پروژه‌ی محرمانه، با نام A119 یا «مطالعه‌ی پروازهای تحقیقاتی ماه» شناخته می‌شد و بخشی از جنگ قدرت‌ها در رقابت‌های فضایی دوران جنگ سرد به حساب می آمد.

کهکشان آنلاین متن این مطلب را از space-facts ترجمه کرده است. منبع عکس‌ها در پایین هر یک از آن‌ها نشان داده شده است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *