لکه‌های خورشیدی کجا رفته بودند؟

برای نخستین بار در نزدیک به دو سال، چهره‌ای بدون لکه از خورشید دیده شد که نشانی از آغاز فاز یازده ساله‌ی تازه‌ای از زندگی خورشید دارد.

خورشید: دوزخی حیات‌بخش

لکه‌های خورشیدی بخش‌های تیره‌ای در سطح این ستاره هستند که به خاطر ناهنجاری‌های گرانشی به وجود آمده‌اند و منشأ شعله‌های خورشیدی و فوران ذرات تاج به بیرون از ستاره قلمداد می‌شوند.

قرص بدون لکه‌ی خورشید
قرص بدون لکه‌ی خورشید

آوریل ۲۰۱۴ (بهار ۱۳۹۳)، لکه‌های خورشیدی به بیشترین تعداد ۱۱۶ عدد رسیدند و اندکی بعد، قرص کامل و بی‌نقصی از خورشید دیده شد که از روز سوم ژوئن (۱۴ خرداد) آغاز شد و تا روز بعد از آن نیز ادامه یافت.

این می‌تواند آغاز دوران «آرامش خورشیدی» (Solar Minimum) باشد که مرتبه‌ی بعدی در حوالی سال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ پیش خواهد آمد.

خورشید البته در این مدت زیر سطح خود کاملاً فعال است و گره‌های مغناطیسی‌ای می‌سازد که خیلی زود راهی به سطح پیدا می‌کنند و لکه‌ی تیره‌ی دیگری را پیش چشم رصدکنندگان زمینی هویدا می‌سازند.

آرام‌تر شدن خورشید، تبعات ناخوشایندی برای ما خواهد داشت. پیش از هر چیز، لایه‌های بالای جو سردتر و متراکم‌تر می‌شوند و به این ترتیب آشغال‌های فضایی معلق در اطراف زمین، بیشتر می‌توانند به سیاره‌ی ما نزدیک شوند.

همچنین، در دوره‌های آرامش خورشیدی، فضانوردان بیشتر در معرض تشعشعات مرگبار کیهانی قرار می‌گیرند، چرا که در حالت معمول، بیشتر این پرتورها تحت تأثیر بادهای خورشیدی به عقب رانده می‌شوند و این سپر دفاعی در زمان آرامش خورشیدی کمی ضعیف‌تر عمل می‌کند.

کهکشان آنلاین این مطلب را با اندکی تلخیص، از space.com ترجمه کرده است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *